Φωτογραφίες: Junko Nagata © IAPONIA.GR
Ο Κινκάκου-τζι (金閣寺) – ο Ναός του Χρυσού Περιπτέρου – είναι ναός της σέκτας Ρινζάι του βουδισμού Ζεν. Η επίσημη ονομασία του είναι Ρόκουον-τζι και βρίσκεται στο βορειοδυτικό Κιότο. Είναι απο τα διασημότερα αξιοθέατα στην Ιαπωνία και ένα από τα 17 μέρη που απαρτίζουν τα χαρακτηρισμένα ως Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ «Ιστορικά Μνημεία του Αρχαίου Κιότο».
Την περίοδο Καμακούρα (1185-1333) εκεί βρισκόταν η έπαυλη του Σαϊόντζι Κίντσουνε, γνωστού αριστοκράτη και ποιητή. Αργότερα η έκταση πέρασε στην ιδιοκτησία του Ασικάγκα Γιοσιμίτσου (1358-1408), τρίτου σόγκουν του Σογκουνάτου Ασικάγκα που κυβέρνησε την Ιαπωνία την περίοδο Μουρομάτσι (1333-1573). Ο Γιοσιμίτσου έχτισε και αυτός έπαυλη με πανέμορφους κήπους και ένα χρυσό περίπτερο που συγκέντρωνε πολλούς ευγενείς. Το κτήμα επισκέπτονταν και ο 100ός αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, Γκο-Κομάτσου (1392-1412). Το μέρος έγινε το κέντρο της λεγόμενης κουλτούρας Κιταγιάμα που άνθισε την περίοδο που κυβερνούσε ο Γιοσιμίτσου με πολλές πολιτιστικές επιρροές από την Κίνα απόρροια της ανάπτυξης των εμπορικών σχέσεων με τη δυναστεία των Μινγκ.
Μετά το θάνατο του Γιοσιμίτσου η έπαυλη μετατράπηκε σε βουδιστικό ναό σύμφωνα με επιθυμία του που πραγματοποίησε ο γιος του. Το Χρυσό Περίπτερο καταστράφηκε αρκετές φορές στη διάρκεια των εμφυλίων πολέμων. Το 1950 πυρπολήθηκε από ένα φανατικό μοναχό και το σημερινό κτίριο ανοικοδομήθηκε το 1955.
Κάθε όροφος είναι χτισμένος με διαφορετική αρχιτεκτονική. Ο πρώτος όροφος (ισόγειο) με την αρχιτεκτονική παλατιού της περιόδου Χεϊάν (794-1185), ο δεύτερος με τεχνοτροπία των κατοικιών των σαμουράι ενώ ο τρίτος όροφος με την κινέζικη τεχνοτροπία Ζεν. Οι δύο τελευταίοι όροφοι είναι καλυμμένοι με φύλλα χρυσού. Στην κορυφή υπάρχει ένας χρυσός φοίνικας. Μέσα στο Χρυσό Περίπτερο το οποίο είναι κλειστό για το κοινό, υπάρχουν βουδιστικά αγάλματα και ένα άγαλμα του Ασικάγκα Γιοσιμίτσου.
